پرده بکارت (hymen membrane) در واقع پرده اي ناکامل از بافت همبندي است که عروق خوني کمي نيز دارد. اين پرده کمي عقب تر از دهانه ورودي واژن قرار گرفته است به نحوي که با ورود آلت تناسلي مردانه يا هر جسم ديگري به واژن، پاره مي شود. سالم بودن اين پرده در واقع تنها نشانه باکره بودن خانم محسوب ميشود و تشخيص سالم بودن يا نبودن پرده فقط و فقط بوسيله پزشک متخصص يا ماما و با انجام معاينه ژنيکولوژي امکان پذير است.

پرده بکارت همانطور که در بالا هم گفته شد يک پرده کامل نيست بلکه داراي سوراخ و حفره جهت عبور خون قاعدگي مي باشد. پس همينجا يادآوري مي کنيم که براي بارداري لازم نيست حتما پرده پاره شده باشد، ريختن مايع مني در ابتداي پرده مي تواند موجب بارداري بشود زيرا اسپرم خاصيت تحرک دارد و ميتواند از سوراخ پرده بکارت به بخش هاي بالايي و رحم برسد. همچنين در صورت ريختن اسپرم روي پا يا لباس زير هم به همين علت امکان باروري وجود دارد.

نوعي از پرده هم وجود دارد که پرده پاره نشده (imperforated hymen) خوانده مي شود. در اين نوع، پرده بکارت به صورت يک پرده کامل و بدن هيچ گونه سوراخي است که به علت نداشتن سوراخ به خون قاعدگي اجازه خروج نمي دهد . در اين صورت، بيمار يک دختر خانم نوجوان است که به علت دردهاي شديد شکمي و لگني مراجعه کرده و تا به حال خونريزي قاعدگي نداشته است. در اين موارد بوسيله جراحي ظريف، سوراخي کوچک روي پرده تعبيه مي شود تا نه بکارت دختر آسيب ببيند و هم راهي براي خروج خون قاعدگي ايجاد بشود.

انواع پرده هاي بکارت بر اساس انواع شکل سوراخ هاي آن تقسيم بندي ميشود که شامل حلقه اي، تيغه اي و غربالي است. اطلاع از شکل پرده بکارت قبل از ازدواج الزام پزشکي ندارد ولي در صورتي که به دلايل فرهنگي خاص مايل به اطلاع از اين موضوع هستيد، مي توانيد با مراجعه به پزشک متخصص نوع پرده بکارت را تعيين کنيد. انواع پرده هاي بکارت تفاوتي در نحوه دخول و پاره شدن ندارند.

بعضي اختصاصات درباره پرده ها وجود دارد که دانستن آن خالي از فايده نخواهد بود. مثلا اينکه پرده هاي حلقوي دردناکترين نوع هنگام پاره شدن بوده و احتمالا تا چند روز خونريزي خواهند داشت

و پرده هاي ارتجاعي، اغلب با اولين دخول پاره نخواهند شد و بعد از چند دخول پاره مي شوند.
درباره پاره شدن پرده بکارت خرافات و عقايد بيشماري وجود دارد. مانند اينکه براي پاره شدن پرده حتما بايد چندين ورود عمقي آلت را داشته باشيم يا اينکه پاره شدن پرده لزوما با درد فراوان و خونريزي همراه خواهد بود.
پاره شدن پرده بکارت حتي با اولين دخول هم مي تواند اتفاق بيفتد. گاهي به دليل باور هاي غلط، اولين دخول با فشار زياد انجام مي شود که موجب جراحات و پارگي هاي فراوان ناحيه تناسلي خانم مي شود که هم مشکلات زياد پزشکي براي وي ايجاد خواهد کرد و هم خاطره بسيار ناخوشايندي از اولين نزديکي براي وي باقي خواهد گذاشت. اين خاطره نا زيبا، تمايل خانم را براي نزديکي هاي بعدي بسيار کم خواهد کرد و موفقيت نزديکي هاي بعدي را کم خواهد کرد. 
دخول چه براي بار اول و چه در دفعات بعدي بايد پس از تحريک کافي انجام بگيرد. دانستن اينکه تحريکات کافي بوده يا نه، با علايمي مشخص خواهد شد که در مقاله هاي بعدي در مبحث چرخه جنسي آن را توضيح خواهيم داد. پس از تحريک کافي و افزايش ترشحات واژني خانم، دخول بايد به آهستگي صورت بگيرد. در اينصورت از درد پاره شدن پرده بکارت به ميزان زيادي کاسته خواهد شد.
اما خونريزي ناشي از پاره شدن پرده بکارت، به دليل پاره شدن عروق خوني موجود در پرده است. اين عروق خوني به شکل مويرگ هاي بسيار نازک هستند و در بعضي افراد تعداد بسيار کمي دارند. بنابراين ممکن است پاره شدن اين عروق به هيچ وجه خونريزي قابل ديدي ايجاد نکند. پس نديدن خون هنگام اولين نزديکي به هيچ وجه نشانه عدم بکارت خانم و يا عدم پاره شدن پرده نيست.